Het verhaal:
Hij heeft net een vreselijke wedstrijd gehad. Door een gemiste kans voor open doel verliest jong Oranje tegen België, en het hele team kijkt hem nu vol teleurstelling aan. Het is al laat als hij terugkeert bij zijn moeder, die volledig opgaat in haar werk. Ze kijken hoe lang een aapje naar het verleden gestuurd kan worden, zonder schadelijke gevolgen. Een bericht op de radio geeft hem het idee om zelf terug te gaan in de tijd, om de wedstrijd over te spelen. De bewaking jaagt hem echter op, en hij keert hierdoor per ongeluk terug naar 1212. Rustig blijven wachten tot de 12 uur om is, lijkt echter geen goed idee in deze omweging, waardoor hij in een kinderkruistocht op weg naar Jeruzalem terechtkomt.
|
De mening van Bappi:
Het jeugdboek van Thea Beckman is erg populair en vertelt het verhaal van Dolf Veiga die via een tijdmachine terecht komt in het Duitsland van 1212.
De verfilming is in handen van Ben Sumbogaart die het scenario van Bill Haney prima op het witte doek heeft gebracht. Ondanks de Nederlandse crew, gebruikt hij een Engelse cast en wordt de hele film in het Engels gesproken wat een groot minpunt is. Ruim 10 miljoen euro werd er samen gesprokkeld door de verschillende producenten. Om dat bedrag nog enigszins terug te verdienen en om een groter slaagkans in het buitenland te krijgen, werd de film in het Engels opgenomen.
In het hedendaagse Rotterdam werkt ma Veiga (Emily Watson) in een laboratorium aan een tijdmachine die nog in de beginfase staat. Zoon Dolf (Joe Flynn) heeft net een belangrijke voetbalwedstrijd verknald. Hij krijgt het waanzinnige idee om ma's machine te gebruiken om de wedstrijd over te spelen. Er gaat echter iets mis en de slimme puber komt wel op de juiste plek terecht, maar in het verkeerde jaar. In de middeleeuwen komt hij terecht aan het begin van een Kinderkruistocht die op weg is naar Jeruzalem. Samen met Jelle (Stephanie Leonidas) en 8000 kinderen gaat hij op weg. Hij krijgt te maken met rovers, ziekte en tegenstand van binnen en buiten de groep. Met zijn moderne kleding valt hij uit de toon, maar hij weet zich slim en met behulp van medereizigers overeind te houden. De weg naar het heden is moeilijk.
De film begint mat, maar ontwikkelt zich tot een spannende avontuurlijke reis waarin Dolf zich ook ontwikkeld. Ondanks de vele onwaarschijnlijkheden is het toch een leuke film geworden met mooie decors en aankleding. Het politieke aspect van de Kinderkruistocht blijft op de achtergrond. Het religieuze aspect komt des te meer aan bod; deze Kinderkruistocht stond (volgens de makers) onder leiding van de adellijke jongen Nicolaas die de opdracht van God had gekregen het Heilige Land te bevrijden. 8000 kinderen trotseerden de kou en sneeuw van de Alpen, ziektes en kwamen uiteindelijk aan in Genua waar helaas de Zee niet voor hen openspleet. Enkelen gingen nog door tot Rome, maar Jeruzalem hebben ze nooit bereikt.
Natuurlijk is de priester die meereist een bullebak en heeft hij andere plannen en zorgt de nuchtere Dolf voor Hollandse nuchterheid. Het einde had een mooie, geloofwaardige afronding kunnen hebben, maar nee hoor, ongegeneerd wordt er een open einde aan gemaakt zodat we een vervolg kunnen vervolgen.
Alle recensies over Kruistocht in spijkerbroek (2006), klik hier!
Alle recensies van Bappi, klik hier!
|
