De mening van B-rok:
Het boek niet gelezen, dus redelijk onbevangen ging ik met mijn vrouw (op Moederdag notabene) naar de Gelukkige Huisvrouw. Carice van Houten speelt Lea, een stewardess die een prima huwelijk heeft met een architect (Waldemar Torenstra, niet echt sterk, ook niet irritant). Groot huis, dikke auto, elke dag seks, goed voor elkaar. Maar manlief wil een kind. Lea gaat uiteindelijk overstag, maar belandt al kort na de geboorte in een postnatale depressie, met bijbehorende psychoses. Nadat ze een gevaar wordt voor zichzelf én vooral ook voor junior, wordt ze opgenomen in een inrichting. In een onverwerkt jeugdtrauma ligt uiteindelijk de sleutel naar haar genezing. Carice van Houten is fantastisch. Naast bloedmooi zet ze ook alle emoties ijzersterk mee. Een lekker cynisch ondertoontje zorgt voor de nodige humor. Het eerste gedeelte van de film vond ik het sterkst. Veel humor, vaart, snedige oneliners en een brute maar ook wel hilarische bevallingsscene (het absolute hoogtepunt van de film). Maar daarna volgt toch een beetje een standaard verhaal. De opname in de inrichting, de bijbehorende gekke typetjes, en voilá, daar dient zich al vrij snel een panklare oplossing aan voor Lea's problemen. Uiteindelijk is daar zelfs een wat lachwekkend gesprek tussen Lea en haar dode vader. De ultieme traumaverwerking, toch? Het einde is happy en braaf. Al met al een redelijke film, die omhoog gestuwd wordt door de krachttoer van Carice, die eens te meer bewijst dat zij, en alleen zij, de beste actrice van Nederland is. Ik weet dat sommige mensen al 'Carice-moe' zijn. Maar ik nog lang niet! Tot slot ook nog een eervolle vermelding voor Joke Tjalsma, die uitstekend de ijskoude moeder van Lea neerzet. 7,8 op de schaal van Brok.
Alle recensies van B-rok, klik hier!
|
