Filmrecensies over 'One fine springday (2001)'

Datum: 19-02-2002
Leeftijd: 38
Reageer via e-mail!

Gelezen: 25
In 1634 dagen

Geef uw oordeel over deze criticus (vereist registratie)

Criticus: Vincent Lassauw
Het is een aardige jongen-krijgt-verliest-neemt niet terug-meisje film, die best vertederend is, vooral door de overtuigende vertolkingen van de twee voornaamste personages en gezien, of beter gezegd gehoord, de hoeveelheid zuchten die door het publiek klonken, behoorlijk herkenbaar. Er is nog een verhaal ernaast over de grootmoeder van de jongen die geleden heeft onder het verraad van haar lang geleden gestorven man, die een affaire had, die natuurlijk nu gespiegeld wordt in het verhaal van haar kleinzoon en deze twee kunnen dan ook zeer goed met elkaar opschieten, omdat ze voelen hoe hun levens in dat opzicht verbonden zijn. Hun scenes samen bevielen me erg en gaven je wat tijd om te herstellen van de soms wel erg zoete romance en melodrama van de twee gelieven in het verhaal.
Zoals ik al zei, is dat verhaal niet echt ontzettend origineel: Jongen werkt voor de radio aan een opdracht om geluiden op te nemen van dingen die bedreigd zijn, zoals het geluid van kabbelend water, ruisend riet etc. ontmoet een radiojournaliste en de twee krijgen een relatie. Zij wil zich niet echt binden en tevens nemen haar gevoelens voor hem af, waarna ze hem uiteindelijk dumpt voor een ander. Hij is er kapot van, onderneemt steeds wanhopiger pogingen om haar terug te winnen, maar dat werkt averechts en uiteindelijk geeft hij het op. Een jaar later komen ze elkaar tegen en nu blijkt dat zij dit keer wel zo ver is, maar nu heeft hij er geen zin meer in.
Tja, sorry, ik kan er niet meer van maken. De film blijft echter overeind door de twee goede acteurs en het mooie sfeervolle camerawerk, waardoor je je nooit verveelt en benieuwd naar de personages blijft.