| | |
| Filmrecensies over 'Fanfare (1958)' | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Fanfare NL 1958 1:36 Genre: Komedie Van: Bert Haanstra Met: Hans Kaart, Bernard Droog Waardering: 77%. Uw waardering toevoegen (vereist registratie) |       |
| Breng uw stem uit op de critici | |
|
Nederlandse filmklassieker zonder weerga, in de vorm van een uiterst leuke komedie, naar een origineel scenario van Jan Blokker en regisseur Bert Haanstra. Als de leden Geursen (Hans Kaart) en Krijns (Bernard Droog), van de plaatselijke fanfare van Lagerwiede, het met elkaar aan de stok krijgen, dreigt er een tweedeling te onstaan van het orkest. En dat net voor het belangrijke jaarlijkse muziekconcours, waar men hoge ogen hoopt te gooien. De burgemeester probeert de ruzie te sussen,maar alles gaat van kwaad tot erger, terwijl de dag van het concours met rasse schreden nadert! Heerlijk komische productie van de van oorsprong Duitse producent Rudolf Meyer (1901-1969), die echter alleen Nederlandse speelfilms heeft geproduceerd. Prachtig opgenomen in zwart/wit, door cameraman Eddy van der Enden, in het 'Venetië van het Noorden', het toeristische en haast door de tijd onaangeroerde Giethoorn. Een cast (die werd aangevuld met de plaatselijke bevolking van Giethoorn) om van te smullen met voorop Hans Kaart in zijn laatste filmrol,hij overleed op 18 juni 1963 op 43-jarige leeftijd aan complicaties na een operatie. Verder o.a. nog Wim van den Heuvel als politie-agent Douwe, Albert Mol als dirigent schalm, Herbert 'Kluk Kluk' Joeks als kruidenier Koendering en Riek 'Saartje' Schagen als diens vrouw Aaltje. De originele muzikale score werd gecomponeerd door Jan Mul. Documentairemaker Bert Haanstra tovert ons in zijn speelfilmdebuut een Nederland voor de lens van helaas lang vervlogen tijden, haast als een oude ansichtkaart, met het o zo herkenbare shot van een door het landschap glijdende koe. Haanstra houdt de mens in zijn gedrag ten opzichte van dieren, zoals later in zijn documentaire "Bij de Beesten Af", een spiegel voor, door steeds terugkerende korte shots van de eenden die de grachten van Giethoorn bevolken. Deze productie, waarvoor de beroemde Amerikaanse regisseur Alexander Mackendrick (1912-1993) als adviseur was aangetrokken, werd in 1959 genomineerd voor de Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes. Noem het ouderwets vermaak of Hollandse kneuterigheid gedrenkt in oubolligheid, "Fanfare" blijft één van de beste producties uit de bescheiden Nederlandse filmgeschiedenis! |
Criticus: Bas MeistersFanfare: "wereldberoemd" in Nederland. Ruzie in de dorpsharmonie van Giethoorn maakt dat er een rivaliserend korps wordt opgezet waarin de "afvalligen" zich verenigen. Doel: het dorp vertegenwoordigen tijdens het muziekconcours. Veel prachtige scènes van Giethoorn van vlak na WO II en als zodanig een tijdsdocument van Nederland tijdens de wederopbouw, toen er nog enige romantiek in het boerenbestaan was en koeien nog vredig konden grazen in plaats van te worden beschouwd als bedrijfseconomische productiemachines. Met het concours loopt het goed af overigens, dus daarover geen zorg. Let ook op de rol van Albert Mol wanneer hij de kippenren betreedt, waar één van de twee fanfares moet gaan oefenen, en dan qua mimiek sprekend een haan lijkt. Leuk! Het schijnt dat Mol pas veel later heeft begrepen waarom Bert Haanstra hem zo raar heeft laten kijken en rollen met zijn ogen. Toch plaats ik er één kanttekening bij. Ik vind dat Haanstra's films gekenmerkt worden door een soort burgerlijke NCRV-braafheid die zijn weerga niet kent. Niet voor niets dat altijd is beweerd dat Turks Fruit zich hiertegen afzette. De braafheid van Haanstra is echt nostalgie, het rebelse van Turks Fruit daarentegen, blijft ondanks zijn jaren-'70 setting iets moderns en herkenbaars houden. |
Copyright © FilmInfo
