Het verhaal:
Rainer is producent van televisieprogramma's. Hij is een kijkcijferkanon en scoort vele hits, waarvoor hij ook prijzen mag accepteren. Nadat hij echter een ongeluk heeft gekregen, wil hij kwaliteitstelevisie gaan maken, en hij is zeker dat mensen ernaar zullen kijken. De kijkcijfers van de eerste aflevering zijn al zo desastreus, dat de zender onmiddellijk besluit het programma te stoppen. Hij neemt ontslag en gaat op onderzoek naar wie die mensen zijn die bepalen dat er alleen maar shit gemaakt kan worden.
|
Opmerkingen over deze film:
Verwijzingen: Brave new world, Wicki de Viking.
|
De mening van FritzzIII:
Wat maakt een film tot een speelfilm en hoe wordt hij vooral geschikt voor het kastje thuis? De onderhavige rolprent is goed gemaakt, er wordt uitstekend gespeeld (Moritz Bleibtreu als gecokeste TV presentator) en ook het plot is origineel. Je zou bijna kunnen spreken van een feelgood movie bij de strijd tegen de verderfelijke invloed van de massamedia. Al met al, je kunt je avond slechter besteden.
Ik zag de film in het alternatieve circuit en daar misstaat hij ook geenszins op het programma, maar toch blijft er iets van een gevoel van 'film voor de televisie' hangen. Waar dat nu aan ligt? Misschien aan het gebruik van de Duitse taal, waarvan de klank terug doet denken aan de spreekwoordelijk spannende televisieseries, over macht en misdaad.
Wie zal het zeggen. Voorlopig (schat ik in) zal deze film sowieso niet op de vaderlandsche buis vertoond worden; al was het alleen maar vanwege het onderwerp (zie onder) en het vertonen van de daarbij passende levenswandel met drugsgebruik en (soft) porno. Door dat laatste hoeft een beetje geharde televisiekijker zich niet te laten afschrikken. Het geldt meer als eerlijke waarschuwing in een samenleving, waarbij de tiet van een griet al tot wereldnieuws kan worden (Janet Jackson).
Het verhaal: Een bekende TV presentator wordt door een slachtoffer van zijn programma's er op gewezen, hoe schadelijk de rol van televisie feitelijk is. Hij komt tot inkeer en besluit hieraan iets te veranderen; gebruikmakend van de invloed van de kijkcijfers. Er wordt een plan ontwikkeld om het instituut, dat zorgdraagt voor de dagelijkse programmabeoordelingen, van alternatief cijfermateriaal te voorzien.
Wanneer het initiatief uiteindelijk ontdekt lijkt, blijkt het zich tot een zelfgenererend proces te hebben ontwikkeld: de mensen zijn er achter gekomen, dat ze de vijf uur per dag, welke ze kwijt waren om televisie te kijken, beter anders kunnnen gebruiken. Dat smaakt naar meer!
Alle recensies van FritzzIII, klik hier!
|
