Er zijn geen dvd's gevonden in de rubriek 'dvd-info' met deze film. Heeft u een dvd met deze film? Help andere gebruikers door de dvd-gegevens in te voeren.
De mening van Geert Verheyen:
Er zijn zo van die momenten dat de echte filmliefhebber een hartsgrondige hekel heeft aan de cinema en nog het liefst een private cinema zou bezitten. Vandaag was voor mij zo'n moment. Terwijl ik, filmliefhebber zijnde, de nieuwste worp van John Woo probeerde te volgen zat er de rij achter me een bende bakvissen, twee jongens en twee meisjes, die op het lumineuze idee kwamen om een wedstrijdje om het luidst boeren te organiseren om vervolgens in oneindige lachsalvo's te vergaan. Filmervaring from hel, maar toch heb ik enigszins kunnen genieten van 'Red Cliff'.
In de jaren '90 maakte John Woo furore met actiethrillers als 'Face/Off' en 'Mission Impossible 2', maar na 'Windtalkers', een te mijden oorlogsfilm met Nicolas Cage, en 'Paycheck' (maak alsjeblieft een even grote omweg rond deze film met Ben Affleck) leek Woo uitgeblust. En wat doet een ondertussen 53-jarige Chinese cineast dan? Hij gaat terug naar waar het allemaal begon, naar zijn roots, naar China.
Woo kreeg een astronomisch budget ter zijner beschikking ('Red Cliff is de duurste Chinese film ooit) om de Kroniek van de Drie Koninkrijken en de slag om de Rode Klippen te verfilmen. Wij westerlingen horen het in Keulen donderen, maar in China behoort het tot het culturele erfgoed. De Kroniek in vogelvlucht: anno 208 na Christus is China verdeeld. De macht van de keizer stelt niets voor en ligt eigenlijk in handen van de op macht en oorlog beluste Cao Cao (leuke naam trouwens!). Cao Cao trekt met een gigantisch leger ten strijde tegen het zwakkere koninkrijk Xu, onder leiding van Zhou Yu. Xu dreigt de strijd te verliezen en besluit hulp te vragen aan Wu, met de jonge heerser Sun Quan aan het hoofd.
Onbekend dus en dat is meteen het grote probleem van 'Red Cliff': wij westerlingen. Gedurende het eerste halfuur probeert men ons in te lijven in deze episode van de Chinese mythologische geschiedenis: een voice-over expliceert wat we te zien krijgen en personage na personage, die dan ook nog eens allemaal op elkaar lijken, wordt voorgesteld. Daardoor krijg je als kijker te kampen met een information overload - wat moet dat dan voor de bakvissen achter mij geweest zijn? - en dreig je de draad te verliezen.
Gelukkig bieden de veldslagen redding: ze zijn lang, spectaculair, knap in beeld gezet en talrijk. De veldslagen in 'Red Cliff' zijn stukken beter dan die van 'Troy' en 'Alexander' samen: je herkent er de hand van een cineast in en het plezier van het filmen spat van het scherm. Een schitterende choreografie, esthetisch verantwoorde bloedstromen en hier en daar een rondslingerende ledenmaat, speren die menig lichaam doorboren, slowmotion, als filmliefhebber zit je te kirren van plezier. Nadeel is de hyperkinetische camerabewegingen die Woo hanteert: die maken het allemaal wat rommelig en voor de westerse kijker, die zich op onbekend terrein begeeft, is het niet altijd even duidelijk wie nu ook weeral wie bekampt om welke reden.
'Red Cliff' is dus geen topfilm, maar wel een leuke spektakelfilm waar bovendien ook nog eens aan te zien is. De film heeft zijn tekortkomingen, maar doet ons het beste vermoeden voor de richting die Woo in de toekomst nog zal uitgaan. Nog even dit: 'Red Cliff' werkt enkel in de filmzaal met groot beeld en luid volume, wacht dus niet op de dvd!
De mening van Geert Verheyen:
