Het verhaal:
Een journalist van de Washington Chronicle komt naar het kleine dorp om een serie artikelen te schrijven over een man die stemmen probeert te winnen omdat hij dicht bij het volk staat.
|
Opmerkingen over deze film:
Oscar best film, actor, supp. actress. Pulitzer voor boek.
|
De mening van Antoon van Gemert:
Fascinerend politiek portret over een man van het volk, Willie Stark (Broderick Crawford), die het schopt tot gouverneur van een denkbeeldige Amerikaanse staat en zich door de macht die hij hiermee krijgt toebedeeld, ontpopt tot een kleine dictator. Hij bedient zich van de bekende middelen als list,bedrog en corruptie, die het politieke milieu natuurlijk niet vreemd zijn, en uiteindelijk tot zijn ondergang leidt. Naar het gelijknamige Pulitzer Prize winnende boek van Robert Penn Warren, dat op zijn beurt losjes gebaseerd is op het leven van de controversiële gouverneur van de staat Louisianna, Huey Long, die op 10 september 1935 te Baton Rouge werd vermoord. Dit alles is door regisseur Robert Rossen tot een indrukwekkend scenario bewerkt. Broderick Crawford speelde met dit uitdagend personage de beste rol uit zijn carrière, die hem de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol opleverde. Mercedes McCambridge, die zijn secretaresse Sadie Burke speelt, ging met de Oscar voor Beste Vrouwelijke Bijrol naar huis. John Ireland is prima als de journalist Jack Burden, die zich helemaal laat inpakken door de charmes van Willie, waardoor zijn objectiviteit ernstig in het geding komt. Opmerkelijke camera-shots van Burnett Guffey, zoals het shot waarin Willie vanaf de rug wordt gefilmd en omringd word door brandende fakkels, terwijl hij op een podium tekeer gaat tegen zijn toehoorders. Een shot dat sterk doet denken aan opnamen van Adolf Hitler, uit propaganda-films van Leni Riefenstahl, zoals de indringende documentaire "Triumph des Willens" uit 1935. Een absoluut interessant meesterwerk, die je als kijker een heel ander beeld geeft van politici, want zijn het niet allemaal in principe 'kleine dictatortjes' die hun wil aan het volk opleggen, nadat ze door dat zelfde volk aan de macht zijn gebracht? Politiek kan in een democratie natuurlijk nooit helemaal zuiver zijn omdat men altijd compromissen moet sluiten en hierdoor datgene wat men aan de kiezers beloofde, nooit en te nimmer voor de volle 100 procent ten uitvoer kan brengen! Dit heet hangijzer won terecht de allerbelangrijkste Oscar: de beste film!
Alle recensies van Antoon van Gemert, klik hier!
|
