Het verhaal:
Valentine Irene Jacob, een jonge studenten en fotomodel ontmoet een gepensioneerde rechter. Zij ontdekt dat hij telefoongesprekken van zijn buren afluisterd.
Eerst is ze geschokt maar als hij zijn levensverhaal vertelt groeit affectie. Ze zijn voor elkaar geschapen maar hun leeftijdsverschil zal nooit aanvaard worden door de omgeving.
Derde film uit de trilogie over het derde deel van de idealen uit de revolutie: broederschap.
|
De mening van Gert van Amerongen:
Trois Couleurs: Rouge van regisseur Krzysztof Kieslowski, is het derde deel in de 'Trois Couleurs'-trilogie, na Blanc en Bleu. De kleuren van deze trilogie vormen samen de kleuren van de Franse vlag. Deze film vertelt het verhaal van Valentine (Irène Jacob), een studente die bijverdiend als mannequin en daardoor zelfs op posters te zien, die in de stad hangen. Op een dag ontmoet ze een geheimzinnige rechter, die zijn buren begluurt en afluistert en hier een bepaalde bedoeling mee heeft. Langzaam groeien ze richting elkaar. Al met al vond ik het een redelijke film, met een interessant thema, dat bij vlagen best goed uitgewerkt is. De film bevat soms best mooie beelden en laat de kleur rood, zoals in de titel vermeld, enkele malen op een mooie manier naar voren komen. Toch kon alles mij niet altijd bekoren, omdat ik het personage van de rechter behoorlijk vervelend vond. Ik vond hem zeurderig en irritant en zelfs een beetje zielig door zijn afluisterpraktijken. Dit nam toch best een groot gedeelte van de film in beslag. Ondanks dat is de vraag, of je invloed hebt op je eigen leven of dat er anderen zijn die invloed hebben en dit ook kunnen aanwenden, die centraal staat in deze film best interessant. Het ad alleen iets beter uitgewerkt kunnen worden met een veel betere mannelijke hoofdrolspeler. Het einde van de fil is best mooi gevonden, maar deed mij verder vrij weinig. Wil de andere delen van de trilogie, ondanks dat deze film iets tegenviel ooit nog wel eens zien!
Cijfer 6,0
Alle recensies van Gert van Amerongen, klik hier!
|
