Het verhaal:
Julius Caesar heeft Egypte bezet. Als hij in Alexandrië is, ontmoet hij de jonge Cleopatra, van wie hij erg gecharmeerd is. Na de dood van Ptolemeus XII zullen de kinderen Cleopatra en Ptolemeus moeten beslissen wie er zal regeren over Egypte, en diverse adviseurs proberen een voor hen gunstige situatie te creëren. Caesar besluit de discussie over de troonopvolging te beslechten, en plaatst ze allebei op de troon, ook al kijkt hij neer op het gebruik dat broer en zus ook met elkaar getrouwd zijn. Cleopatra krijgt daarmee een ander beeld van de Romeinen en vraagt zich af of de mooie Marcus Antonius wederom naar Egypte zal afreizen.
|
Opmerkingen over deze film:
Slecht naar het boek, veel dialoog is verdwenen.
|
De mening van Antoon van Gemert:
Best genietbare klassieke Engelse productie van regisseur/producent Gabriel Pascal (1894-1954), naar het toneelstuk van George Bernard Shaw (1856-1950) dat hijzelf tot een interessant scenario bewerkte. Tijdens zijn jacht op aartsrivaal Pompeius beland Julius Caesar (Claude Rains) in de winter van 48-47 voor Chr. in Alexandrië, alwaar de Egyptische broer Ptolemaeus XIII (gespeeld door de latere regisseur Anthony Harvey) en zus Cleopatra VII (Vivien Leigh) als getrouwd stel de scepter zwaaien. Julius Caesar raakt meteen in de ban van de wonderschone en mysterieuze Cleopatra en zint erop de Egyptische troon geheel en al aan haar te laten,zodat Rome het op zich nog onafhankelijke land gemakkelijk in toom kan houden. De voorstanders van de jonge Ptolemaeus komen echter in opstand tegen de bemoeizucht van Rome,maar Julius Caesar houdt,gesterkt door een enorme legermacht,voet bij stuk. Voor hij Alexandrië weer verlaat zal zijn jonge minnares (ze kregen samen een kind) alleenheerseres zijn over het magische Egypte. Goede historische vertelling,hoewel het scenario van George Bernard Shaw (hij overleed in 1950 op 94-jarige leeftijd aan de verwondingen opgelopen bij een val van een ladder!) absoluut breedsprakig is en de actie (het is beslist geen spektakelfilm) vrij beperkt,waardoor menigeen vrij snel zal afhaken. Maar toch..., als men er voor openstaat is het geheel zeer interessant en intrigerend. Wellicht typisch zo'n film die bij iedere vertoning beter lijkt. De Engelse cast is sowieso al om van te smullen met voorop de altijd uitstekend acterende Claude Rains,die echter tweede keuze was nadat John Gielgud had bedankt voor de eer, simpelweg omdat hij een hekel had aan Gabriel Pascal. Vivien Leigh (zij kreeg tijdens de productie een miskraam) is in principe ook prima maar zet Cleopatra als een verwend nest neer, wat haar karakter zeker niet sympathiek maakt, dit in tegenstelling tot Julius Caesar. In de cast verder nog o.a. Stewart Granger als Apollodorus, Flora Robson als Ftatateeta, een schitterende Francis L. Sullivan (1903-1956) als Pothinus, Cecil Parker als Britannus,Ernest Thesiger als Theodotus en Michael Rennie als de Romeinse Centurion. Kleine rolletjes zijn er nog voor Jean Simmons als de harpiste en Roger Moore als Romeins soldaat. Het adembenemend mooie camerawerk in kleur (Technicolor) werd verzorgd door een kwartet van grote namen, daar waar het betreft fotografie: Jack Cardiff, Jack Hildyard, Robert Krasker en Freddie Young. De prachtige art-direction (Gabriel Pascal liet vanuit Egypte woestijnzand overbrengen naar de Engelse studio!) is van John Bryan, wat deze een Oscar-nominatie opleverde. De oogverblindende kostuums werden ontworpen door Oliver Messel. Componist Georges Auric schreef een prima passend muzikale score voor deze productie die nog tijdens de Tweede Wereldoorlog werd opgenomen en geregeld tijdens bombardementen moest worden stilgelegd. Deze tweede en tevens laatste film van Gabriel Pascal als regisseur,verdiend beter en is, ondanks de nodige negatieve bejegeningen van filmcritici, meer dan het bekijken waard!
Alle recensies over Caesar and Cleopatra (1945), klik hier!
Alle recensies van Antoon van Gemert, klik hier!
|
