De mening van Antoon van Gemert:
Vijfde en laatse film uit de befaamde en geliefde Don Camillo-reeks naar de populaire verhalen van Giovanni Guareschi over de strijd tussen Kerk en communisme. Als Don Camillo (Fernandel) verneemt dat burgemeester Peppone (Gino Cervi) met een delegatie is uitgenodigd naar het voor hun 'beloofde land' Rusland om aldaar een jumelage-pact te sluiten met een Russisch dorpje, doet hij er aanvankelijk alles aan om dit te verhinderen. Als dit uiteindelijk mislukt weet hij het via een list klaar te spelen om incognito deel uit te maken van de delegatie, tot ergenis van diens aartsvijand Peppone, want dit is volgens hem vragen om problemen. Als ze landen in Rusland bevindt Don Camillo zich in het hol van de leeuw van het door hem zo vermaledijde communisme. In tegenstelling tot deel vier is Don Camillo weer gewoon dorpspastoor en Peppone weer gewoon burgemeester. De humor is alom tegenwoordig om de aandacht vast te houden, hoewel dit laatste deel door velen wordt gezien als het minst leuke. Voor regisseur Luigi Comencini was deze productie niets meer dan een opdrachtfilm, wat ook al niet in het voordeel werkt. Het scenario werd geschreven door Leo Benvenuti en Piero De Bernardi en bevat gelukkig nog meer dan voldoende komische ontwikkelingen (zoals de hongerstaking van Don Camillo) om de aandacht van de toeschouwers vast te houden. De muziek is ook nu weer van Alessandro Cicognini. Het prima zwart/wit camerwerk is van Armando Nannuzzi. In het midden van 1970 werd begonnen met de productie van een zesde Don Camillo film ("Don Camillo e i Giovani d'Oggi") onder regie van Christian-Jacque. Na enkele weken moest Fernandel echter zijn medewerking staken door zijn slechte gezondheid. De producenten wilden de film echter alsnog maken, waarbij Fernandel werd vervangen door Gastone Moschin. Regisseur Christian-Jacque en Gino Cervi hielden het echter, overigens zeer terecht, voor gezien als Fernandel niet kon meedoen. De film werd uiteindelijk opgenomen met, zoals gezegd, Gastone Moschin als Don Camillo en Lionel Stander als Peppone. Onnodig te vermelden dat deze productie, onder regie van Mario Camerini, volledig flopte. De geliefde Franse komiek Fernandel overleed aan de gevolgen van longkanker op 26 februari 1971. Dit laatste deel vormt een toch nog passende afsluiting van een overgetelijke en bij het publiek (tot op de dag van vandaag!) zeer populaire filmreeks.
Alle recensies over Don Camillo in Rusland (1965), klik hier!
Alle recensies van Antoon van Gemert, klik hier!
|
