De mening van Antoon van Gemert:
Verrukkelijke komedie, echter met een doodserieuze ondertoon, naar een origineel verhaal van Sidney Harmon, dat door Irwin Shaw en Sidney Buchman tot een onderhoudend en vooral kolderiek scenario werd bewerkt. Als de plaatselijke onruststoker Leopold Dilg (Cary Grant) ten onrechte wordt veroordeeld voor brandstichting waarbij een dode viel te betreuren, weet hij uit de gevangenis te ontsnappen en onder te duiken in het huis van zijn jeugdvriendin Nora Shelley (Jean Arthur). Nora staat echter op het punt het huis te verhuren aan de vermaarde professor Michael Lightcap (Ronald Colman),een autoriteit op het gebied van de rechtspraak. Zijn komst zorgt dan ook meteen voor de nodige complicaties, waarbij Dilg zich slim voordoet als tuinman en probeert Lightcap voor zijn karretje te spannen om zijn onschuld te bewijzen. Maar als Lightcap ontdekt wie de tuinman daadwerkelijk is,brengt dat zijn persoonlijke carrière behoorlijk in gevaar en dient hij snel een keuze te maken! De drie sterren, in deze film van regisseur/producent George Stevens, zijn voortreffelijk met Cary Grant en Jean Arthur als ervaren krachten in het komische genre. Ronald Colman (1891-1958) steekt de twee echter duidelijk naar de kroon, als hij ze al niet overklast, met zijn innemende spel als de ietwat stijve professor die ongewild betrokken raakt bij de corruptiepraktijken in een klein onbeduidend stadje. Ook de rest van de cast is schitterend met o.a. nog Edgar Buchanan als de onorthodoxe advocaat Sam Yates, Glenda Farrell als Regina Bush, een prachtige vertolking van Rex Ingram als de bediende Tilney, Emma Dunn als Mrs. Shelley en Leonid Kinskey als de Poolse winkelier Jan Pulaski. Let ook op Lloyd Bridges in een klein rolletje (niet vermeld op de credits) als de journalist. De mooie zwart/wit fotografie werd verzorgd door cameraman Ted Tetzlaff die er een Oscar-nominatie voor kreeg, net zoals Frederick Hollander voor zijn uitstekend klinkende muzikale score. In totaal kreeg deze productie maar liefst zeven Oscar-nominaties waaronder nog "Beste Film" (George Stevens), "Beste Montage" (Otto Meyer), "Beste Originele Verhaal" (Sidney Harmon), "Beste Scenario" (Irwin Shaw, Sidney Buchman) en "Beste Art Direction/Set Decoration in zwart/wit" (Lionel Banks, Rudolph Sternad en Fay Babcock). Geen enkele van deze nominaties werd echter verzilverd. Niet getreurd, want deze komische klassieker blijft een voltreffer van de meesterlijke regissseur George Stevens,die nogmaals,ondanks de overduidelijk aanwezige serieuze ingrediënten,vooral leuk,grappig en kolderiek is. Puur genieten dus in ouderwetse Hollywood stijl!
Alle recensies over Talk of the town (1942), klik hier!
Alle recensies van Antoon van Gemert, klik hier!
|